زنده به آنیم كه ولگرد بمانیم

برخی ولگردی را امری قدیمی و مسبوق به سابق می دانند .

لكن باید توجه داشت كه ولگردی ‏‏ موضوعی بی زمان و مكان است .

در ولگردی مهم نفس عمل ول گشتن است نه اینكه آدمی كی و كجا بگردد .

اگر كه قرار باشد برای ولگردی زمان و یا مكانی را تعیین كرد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏دیگر بر

این كار نمی توان واژه ولگردی را اطلاق كرد .

از این روست كه غالبا برای ولگردی قید اختصاصی گذاشته نمی شود بلكه

انرا مترادف با دیگر امور می خوانند .

در نتیجه می توان ولگردی را عین زندگی و بالعكس زندگی را همانند ولگردی دانست و گفت : زنده به آنیم كه ولگرد بمانیم .